Pielgrzymka to droga do celu. To trud wspólnie podejmowany, by dojść na Jasną Górę. To doświadczenie wspólnoty, czasem i samotności. To oderwanie od trosk dnia codziennego. To bycie ze sobą, ucieszenie się innymi i zachwycenie Bogiem. Nigdzie nie ma takiego klimatu jak na pielgrzymce. Niezależnie od daty urodzin czy pełnionej funkcji, pielgrzymi zwracają się do siebie siostro i bracie.
Dzięki tym zwrotom czują się nie tylko pielgrzymkową wspólnotą, ale jedną wielką rodziną. Ci, którzy po raz kolejny przemierzają pątniczy szlak z Zamościa na Jasną Górę, są już przyzwyczajeni. Ci, którzy idą po raz pierwszy, powoli zaczynają się przyzwyczajać.
Pielgrzymkowe schole już powinny zacząć ćwiczyć piosenkę „Kochany bracie, kochana siostro…”, by wkrótce wszyscy pielgrzymi poczuli się wyjątkową rodziną, którą jednoczy droga do Najlepszej z Matek.
